Tehnička standardizacija i sertifikacija uređaja za grijanje na biomasu

U zemljama zapadnog Balkana nije razvijen regulatorni okvir za definisanje, testiranje i praćenje kvaliteta uređaja za grijanje na biomasu. Većina uređaja za grijanje na biomasu na tržištu nije prošla testiranje definisano EN standardima. Kvalitet vazduha, zdravlje ljudi, zaštita prirodnih resursa i razvoj održivog tržišta grejne biomase zahtijevaju politiku koja podstiče proizvodnju i prodaju bezbjednih i čistih uređaja za grijanje na biomasu.

Zemlje zapadnog Balkana mogu da koriste međunarodne standarde za uređaje za grijanje na biomasu ili da izrade svoje državne standarde.

Primjena tehničkih standarda je dobrovoljna i kao takva ne nameće nikakve propise. Međutim, državni zakoni i propisi mogu da se pozivaju na tehničke standarde i čak zahtijevaju obaveznu usklađenost sa njima. Ako su proizvodi (npr. uređaji za grijanje na biomasu) regulisani obaveznim tehničkim standardima i ne ispunjavaju takve standarde, ne mogu se plasirati na tržište.

EU je razvila sveobuhvatan regulatorni okvir sa setom tehničkih standarda za različite vrste uređaja za grijanje na biomasu. (Slika 1 )



Da bi dobili etiketu CE, uređaji za grijanje na biomasu moraju da ispunjavaju zahtjeve sljedećih tehničkih standarda:

  • EN 13229 Uređaji za ugradnju, uključujući otvorene kamine na čvrsto gorivo;
  • EN 13240 Grijalice za zagrijavanje prostora na čvrsto gorivo;
  • EN 14785 Uređaji za zagrijavanje stambenog prostora na čvrsto gorivo;
  • EN 12809 Nezavisni kotlovi za zagrijavanje stambenog prostora na čvrsto gorivo;
  • EN 12815 Peći za zagrijavanje stambenog prostora na čvrsto gorivo.

Na primjer, CE etiketa za  peći na drva za ogrev dodjeljuje se na osnovu testiranja prema evropskom standardu EN13240 i znači da je efikasnost štednje uz korišćenje peći na drva najmanje 50%.

Direktiva o ekološkom dizajnu (2009/125/EC) i Direktiva o označavanju potrošnje energije (2010/30/EC) postavljaju okvir za zahtjev da se proizvodi koji se odnose na energiju plasiraju na evropsko tržište. Aktuelni su tehnički standardi po kojima su uređaji za grijanje na biomasu dio konkretnih propisa koji se primjenjuju na pojedine kategorije proizvoda. Za uređaje za grijanje na biomasu relevantne su dvije kategorije proizvoda / artikala:

Artikal 15 - kotlovi na čvrsta goriva sa ocijenjenom proizvodnjom toplote od 500 kW ili manje;

Artikal 20 - grijalice lokalnog prostora na čvrsta goriva sa nominalnom proizvodnjom toplote od 50 kW ili manje.

Direktiva o ekološkom dizajnu određuje granice njihovih emisija i efikasnosti i pomaže kod eliminisanja proizvoda sa najlošijim efektom na tržištu te na taj način doprinosi cilju energetske efikasnosti 2020.

(Slika 2)



EU, od 1. januara 2018. godine uređaji za grijanje lokalnog prostora (<50kW) na čvrsta goriva moraju se prodavati sa štampanom etiketom koja pokazuje njihovu proizvodnju toplote i indeks energetske efikasnosti. Osim toga, sve promotivne informacije moraju da uključe i klasu efikasnosti - na ljestvici od A++ (najefikasniji) do G (najmanje efikasni).

Od 1. januara 2022. godine, pored etikete, uredbama o ekološkom dizajnu biće propisan skup ograničenja emisija koja moraju da budu ispunjena, uključujući čestice, ugljen- monoksid (CO), azotne okside (NOx) i organska jedinjenja gasa (OGC). Minimalna sezonska efikasnost grijanja prostora je:

  • 30% za grijalice otvorenog prednjeg dijela;
  • 65% za grijalice zatvorenog prednjeg dijela (koje nisu na drveni pelet);
  • 79% za grijalice zatvorenog prednjeg dijela (na drveni pelet);
  • 65% za peći za zagrijavanje prostora.

Sprovođenje novih propisa je odgovornost državnih organa za nadzor nad tržištem (MSA).

Metod procjene kojim se određuju efikasnost i emisije grejnih uređaja na biomasu definisan je tehničkim standardom EN 303-5 za kotlove za grijanje na čvrsta goriva koji se lože ručno i automatski,  sa nominalnom proizvodnjom toplote do 500 kW.

Testiranje uređaja za grijanje na biomasu u skladu sa standardom EN 303-5 mogu da vrše samo organi za testiranje kojima su sertifikat dodijelili akreditacioni organi. Usklađenost sa parametrima potvrđuje sertifikat koji je izdao takav akreditovani organ za testiranje.

Partneri